Haast niemand in dit land en verre daaromliggende landen kan verklaren vanwaar het eervol aandeel komt dat de weergoden willen schenken aan de Blauwvelokeskoers. Dit jaar werd ons dagen voordien druppelsgewijs voorspeld regen te zullen moeten slikken op de heiligste koersdag van het jaar 2012. We hadden ons dan ook voorbereid op een stortvloed, een aardbeving en zelfs een tsunami; geen van deze doemscenario’s werd ons voorgeschoteld. De weergod Fonneke himself kwam zeer lokaal een vinger in het Antwerps wolkenpak steken en sprak de heilige woorden(echo): “De klassieker in wording zal onaangeroerd blijven, ieder die hier een stokje voor wil steken, zal verbrand rubber vreten in wielerloze werelden!” En zo geschiedde. Heel Vlaanderen zag dakpannen vliegen, hoorde klapramen ratelen,  donderwolken scheuren en  licht de hemel breken, enkel drie vierkante kilometer grond genaamd Smoutpot in landelijk Zwijndrecht bood frivole wolkjes, geplakt op een blauwe hemel overgoten met warme zonnestralen om ieders genot nog wat groter te maken op een weeral legendarische editie van de Blauwvelokeskoers. Ik ben vergeten een gebedje te doen aan de herdenkingskapel van Fonnos Petros, het bedevaartsoord van Fonneke Peeters, spoedig zal ik biechten en om vergiffenis vragen, oooooo gij, jaaaa gij, heilige Fonneke….

 

We zaten al aan onze zesde editie, beste mensen, en iedereen zal het geweten hebben. We noteerden 80 inschrijvingen bij de amateurs, en (houdt u vast) 135 sympathieke renners voor de RetroRit. We konden onze ogen niet geloven, dit overtroef al onze verwachtingen, zo ook die van menig barpersoneel, taartenbakkers, Barbequebinken, Blauwvelokesmedewerkers, seingevers en toeschouwers. We zullen volgend jaar een tapje extra planten, een beuling meer bakken, Eric vragen een speenvarkske meer te roosteren en ervoor zorgen dat we wat extra quiches in huis halen, Beloofd!! Niemand van ons had nog maar durven hopen dat we zoveel mensen te been en te fiets konden brengen om onze koers te komen meemaken. We hopen dat jullie ervan genoten hebben!? Wij in ieder geval wel!

 

De amateursrit werd beslist met een prachtige sprint. Met wind op kop werd er vanaf de herdenkingskapel aangezet. Lange tijd leek het of Wim van Houdt het zou halen, maar in de laatste vijftig meter kwam Jeroen Weverberg uit het wiel van Wim en zette een sprint neer om U tegen te zeggen; hij nam onze hoofdprijs van de amateurs bij de mannen “Le Bidon Bleu” in ontvangst bij de prijsuitreiking. Jeroen Vermeiren werd derde.

Bij de vrouwen in de amateursrit werd Nathalie Van Den Born knap en onoverwinnelijk eerste, Ellen Pil tweede, Zita Verwilt derde. De “Bidon Rose” was bekend.

 

In de RetroRit was het bijzonder moeilijk rijden, er zaten immers 135 renners op ons parcours van 2,9km lang. We zullen volgend jaar een aantal extra koersregels inlassen om alles wat veiliger te maken. De eerste rondes regende het kleinere valpartijen. Gelukkig bleef iedereen min of meer ongedeerd.

Al snel werd er tempo gereden. Na een aantal ronden van wringen en duwen, kwam er een duidelijk onderscheid tussen sympathieke Retrorenners en kandidaat overwinnaars. Er vormde zich een kopgroep van ongeveer twintig renners. De Retrorit loopt over 60km, maar toch werd er van in het begin stevig gereden. De eerste ronden reed Marie Wessing nog vlotjes mee met de mannen vooraan het pak. Zij speelde meteen haar kaarten uit, wat misschien niet slim leek naar haar concurrenten toe, maar wat achteraf onvermijdelijk verduidelijkt werd toen ze zonder weerwerk haar “Guidon Rose” opnieuw mee naar huis mocht nemen. Marie was ijzersterk, in een bereconditie en reed menig haarbevattend wezen recht uit het wiel, laat staan dat haar vrouwelijke concurrenten enige kans maakten. Proficiat Marie, als ze volgend jaar opnieuw de eerste prijs wint, kan ze de beker voorgoed op haar schouw plaatsen! U weet het, drie maal winnen in een periode van vijf jaar is goed voor eeuwige roem en zo ook een eeuwige beker. Stijn Poot, die dit jaar helaas niet kon deelnemen wegens aanslepend blessureleed deed het al eens voor bij de Retrorenners. Hij was echter wel aanwezig en deelde de bloemen en kussen uit aan de vrouwelijke winnaressen. Lieve Peeters kreeg er drie van Stijn en werd tweede in de Retrorit bij de vrouwen, Laure van Brempt werd derde.

 

De koplopers in de Retrorit reden een gemiddelde snelheid van 38km per uur. Op het stuk na de eerste bocht werden snelheden tot 55 km per uur gehaald, wind in de rug welteverstaan.  Aan de aankomst was het een pittige wind op kop. De winnaar van vorig jaar, Wannes Guetens moest helaas opgeven door een valpartij, hij werd aan de kant geduwd en moest het gras in. Toch kon zijn ploeg, de mannen van Ranst een sterke prestatie neerzetten, want Koen Liekens werd tweede en Jens Dillen eerste. Anton Ardui werd derde. Ook hier werd er een sprint gereden, die door Jens krachtig werd afgeslacht, de pedalenbeuker op het stalen ros was niet te kloppen en reed de spiervezels uit het lijf.

 

Als best geklede hadden we Hannes Wijckmans, de Chasse patat werd uitgereikt aan de charmante Mauro Verwildt, karikaturaal nam hij als één van de jongste deelnemers de Patat in ontvangst en duwde hem hoog richting blauwe roemrijke hemel.

 

We willen iedereen die ons hielp uitbundig bedanken!!! Iedereen die ons hielp wordt binnenkort in de bloemetjes gezet door de organisatoren. We kunnen dankzij jullie allen onze koers elk jaar opnieuw organiseren en we zijn jullie echt dankbaar voor dit vriendschappelijk gebaar!!!

Verder wil ik nog aan iedereen het volgende zeggen.

 

 Vrijdag 29 juni geven we een BlauwvelokeskoersVolksfeest in Café De Smoutpot, iedereen welkom vanaf 21u30. Daar kunnen we nog eens napraten over de koers bij een frisse pint!!

 

Gegroet en hopelijk tot rollend weerziens!!!

 

U kan de foto’s van deze editie (fotograaf: Stefan Vandervelden) bekijken op onze website!! Verder vindt u foto’s in onze facebook groep “Blauwvelokeskoers”.